4 weken + 5 dagen: Zwangerschapstest
Mama was vandaag al 5 dagen over tijd. Dat wilde niet veel zeggen, want dat gebeurde wel vaker bij mama. Toch vond papa dat ze maar een zwangerschapstest moesten doen. Dat deden ze dus. Papa had goed zijn best gedaan, want de uitslag was: positief!! Mama en papa vonden het een onwerkelijke uitslag. Dat kwam omdat ze niet hadden gedacht dat het deze maand raak zou zijn. Verder had mama niet veel anders gemerkt dan normaal. Achteraf zegt zij dat ze al van alles voelde, maar dit niet in verband bracht met een zwangerschap. Tenslotte heeft ze nooit eerder een zwangerschap meegemaakt. Afgelopen week had ze al last van dorst. Heel veel dorst, gevoelige borsten en een vreemd gevoel in de buik. Mama was ook veel emotioneler dan normaal. Mama dacht dat dat kwam omdat ze ongesteld moest worden. Niets was dus minder waar. Omdat opa en oma van mama's kant wisten dat de pil het huis uit was verbannen werden zij slechts een paar uur later overvallen met een plots bezoekje. Het goede nieuws werd in een grapje verteld en opa snapte het meteen. Oma snapte het pas toen opa en mama knikjes gaven naar oma en toen kwam een uitbundige reactie. Mama werd van alle kanten geknuffeld en ook papa moest eraan geloven. Toen is er natuurlijk een hele tijd over baby's gepraat en moest mama allerlei adviezen van oma aanhoren. Ik hoop dat mama zich eraan houdt, want dat komt mijn gezondheid ten goede.
5 weken: Slapen
Sinds mama weet dat ik in haar buik zit, slaapt ze slecht in en wordt ze vaker wakker 's nachts dan normaal. Het eerste wat er dan door haar hoofd heen vliegt is "ik heb een baby'tje in mijn buik" of "ik wordt moeder". Ja, ze kan aan weinig anders denken. De klachten die mama had zijn alleen maar erger geworden. Omdat mama slecht slaapt heeft ze voortdurend hoofdpijn, naast de zwangerschapskwaaltjes: heel veel dorst, gevoelige borsten en een raar gevoel in haar buik. Gisteren had mama ook even last van haar rug. Komt dat ook door mij? Zo zwaar ben ik toch nog niet? Verder heeft mama een leuk boek gekregen van papa. Het gaat over zwangerschap en bevalling enzo. Mama leest in niets anders meer. Ook papa heeft een eigen boek over zwangerschap en bevalling. Die heeft hij al een tijdje geleden van mama gekregen, want mama kon weer niet wachten... Alleen papa ligt de hele tijd in een deuk. Volgens mij is het boek lekker aangedikt, zodat toekomstige papa's het met plezier zullen lezen. Mama en ik moeten de hele tijd zijn grapjes aanhoren.
5 weken + 4 dagen: Opa, oma en oom
Vandaag gingen papa en mama aan opa en oma en mijn oom in Julianadorp (Den Helder) vertellen dat ze in verwachting zijn. Het grappige was dat opa al een tompoes voorschotelde "omdat er iets te vieren zou zijn". Maar hij zei niet wat. We wisten het ook niet... In ieder geval sprongen ze een gat in de lucht toen papa het vertelde. Mama werd van alle kanten gekust en ook papa werd gefeliciteerd. Opa zei toen: "Zie je wel dat we iets te vieren hebben?" Hoe kon hij dat nou weten, vraag ik mij af... Ik heb mijn eerste sokjes gekregen van oma... Die had oma speciaal voor mij bewaard. Lief hè?
5 weken + 5 dagen: Klussen
Jeetje... Vandaag was het hartstikke druk. Opa en oma kwamen helemaal uit Bussum om papa en mama te helpen met knutselen. Mama en opa gingen de kelder in om daar twee grote kasten in elkaar te zetten. Verder hebben ze een heleboel troep weggegooid. De kelder is nu weer ruim en opgeruimd. Er moet nog wel wat gebeuren, maar dat moet papa doen, want het gaat om zijn spulletjes. Daar waagt mama zich niet aan. Papa was druk bezig met oma in de gang. Deze is namelijk in metamorfose. De gang was lelijk en donker. Nu is hij vrolijk en licht. Het wordt echt heel mooi. Al hoop ik dat mama uit die stink-verf-lucht blijft... Nu moet alleen de aankleding in de gang nog gebeuren. Mama is bezig een spiegel te maken voor in de gang en opa maakt een plank voor de kapstokken. Ja, het wordt heel mooi. Opa en oma kwamen dan wel om te klussen, ze hebben het ook over mij gehad en gaven papa en mama een cadeautje. Weet je wat er in zat? Een wit pakje voor mij!! Een broek met van die voetjes eraan en een heerlijk vestje. Mama had een keer tegen oma gezegd dat ze van die witte pakjes zo lief vindt staan bij baby'tjes en dat het zo handig is in de was. Daarom had oma het helemaal in het wit gekocht. Opa had het cadeau ook gegeven, maar moest het wel even bewonderen... Hij wist dus niet eens wat hij mij gaf... Haha!!
6 weken + 2 dagen: Moe!!
Vandaag is mama hartstikke moe. Toch is ze dapper naar haar werk gegaan. Het werk ging langzaam voorbij en steeds had mama het gevoel dat het bloed uit haar hoofd wegliep. Toen mama om vier uur op haar werk naar de wc ging zag ze dat ze wat bloed had verloren. Mama schrok behoorlijk. Ze heeft wel tot vijf uur gewerkt en probeerde er zo weinig mogelijk aan te denken. Mama kwam bekaf thuis en papa schrok zich kapot van het bloed en van de vermoeidheid die mama had. Hij stopte mama na het eten meteen in bed en mama is er die dag niet meer uitgekomen.
7 weken: Moe, moe en moe...
Mama is na die ene woensdag alleen nog maar hondsmoe geweest. Ze slaapt de hele nacht en een groot gedeelte van de dag. Ze voelt zich erg beroerd. Ze heeft last van haar maag en moet steeds een klein beetje eten om het nare gevoel tegen te gaan. Van drinken wordt mama niet lekker en mama heeft ook last van haar darmen. Verder had mama tot vandaag iedere dag een klein beetje bloed. Vandaag is het tot het minimum beperkt. Mama had de verloskundige voor de zekerheid al gebeld. Ze werd enigszins gerustgesteld. Verder maakte ze meteen een afspraak met de verloskundige: papa en mama maken 5 april kennis met mij. Mama is nog niet naar haar werk geweest. Dat is maar goed ook, want ze is zo moe dat ze er af en toe helemaal naar van wordt en haar bloed uit haar hoofd wegzakt. Papa ziet dat aan mama en zegt dan verschrikt dat ze er zo wit uit ziet. Hij helpt haar om te gaan liggen. Dan voelt mama zich gauw weer ietsje beter. Mama vindt het niet leuk dat ze zo ziek is, maar bovenal is ze blij dat ik in haar buik zit!!
7 weken + 2 dagen: Augurk?
Vandaag heb ik iets vreemds meegemaakt. Mama had ineens een lekkere trek en maakte wat augurkjes klaar. De ene helft voor papa en de andere helft voor haarzelf. Echter, papa wilde geen augurken. Hij heeft liever wat vla... Dus mama keek wel hoever ze kwam met augurken eten. Ze heeft binnen een kwartier 10 augurken opgegeten!! Dat is toch niet normaal? Ze stond er zelf ook even van te kijken. Mijn vruchtwater werd al gauw wat zurig. Gelukkig neutraliseerde het appelsap het nog een beetje...
7 weken + 4 dagen: Naaste familie!
Vandaag viert opa in Bussum zijn verjaardag. Alleen mama en papa dachten dat opa het morgen pas vierde. Oma was vergeten te zeggen dat de dag was verschoven. Toen we met zijn drieën aankwamen zat het huis al vol! Tjonge en mama was al niet zo lekker van de reis. Papa rijdt soms nogal rigoureus en dan schud ik alle kanten op. Daar wordt mama dan weer misselijk van... De mensen die in de kamer zaten waren mijn ooms en tantes, mijn 2 nichtjes, omi en een oudoom. Verder natuurlijk opa en oma, maar die wisten al van mijn bestaan af. Deze mensen mochten al weten van mijn bestaan voordat mama en papa naar de verloskundige zouden gaan. Het was nu of nooit! Met een paar minuten meer was er misschien al nog meer visite gekomen. Mama gaf papa een seintje dat hij het moest vertellen. Papa, normaal nooit verlegen: "Jongens mag ik even jullie aandacht? Mirjam wil jullie iets vertellen..." Nou, moest mama het toch maar zelf zeggen. Het halve woord was er nog niet uit of we werden omringt en geknuffeld door iedereen... Hmmmm... Iedereen was enthousiast en begrepen best dat ze het nog eventjes voor zich moesten houden. Al gauw kwam er meer visite aan en behalve een knipoogje of een fluisterend woord, werd er niet meer over mij gesproken... Vandaag zou mama haar vriendin Reba moeten bellen. Ze had eigenlijk afgesproken om van het weekend naar de huishoudbeurs te gaan, maar nu ze zo vermoeid is, leek het mama niet verstandig en gezellig om nu in zo'n drukte rond te hangen. Daar zouden zij noch Reba plezier aan beleven. Reba begreep het gelukkig goed en was hartstikke blij toen mama vertelde waarom ze zo'n terugklap had gekregen: Dat kwam door mij!! Reba is een half jaar geleden moeder geworden en wil natuurlijk alles weten. Ook moest mama maar bij haar zijn wanneer ze vragen over de zwangerschap heeft. Tenslotte heeft Reba alles net zelf meegemaakt... Verder is ze gewoon hartstikke nieuwsgierig hoor. Ze wil gewoon alles weten!! 8 weken: Mama haar klachten Mama heeft best veel klachten: ze heeft constant hoofdpijn. Ze staat er mee op en gaat ermee naar bed. Verder slaapt ze heel erg veel. Ook overdag doet ze een middagdutje. Verder is ze overdag te moe om iets te doen. Meestal neemt ze iedere dag één taak en verder het avondeten maken op zich. Al doet papa dat laatste ook wel vaak... Naast die voortdurende hoofdpijn en vermoeidheid heeft mama last van de spieren in haar schouders en nek. Hier doet ze steeds oefeningen voor. Die heeft ze geleerd van de mensendiecktherapeute. Omdat mama steeds een raar draaierig gevoel in haar buik heeft moet ze steeds een klein beetje eten. Van drinken wordt het draaien erger, maar toch probeert mama zoveel mogelijk vocht binnen te krijgen. Soms is mama ineens heel erg duizelig. Dan zakt het bloed uit haar hoofd weg en is ze bang dat ze flauw zal vallen. Dan gaat ze gauw liggen en dan gaat het meestal wel weer. Vooral als ze dan meteen even iets eet. Mama haar darmen zijn niet als voor haar zwangerschap. Het gaat allemaal een stuk langzamer en dat geeft een vermoeiende stoelgang. Naast al deze kwaaltjes heeft ze ook nog eens last van een kies. Daar tobt ze al mee vanaf november. Ze heeft al 2 keer een wortelkanaalbehandeling ondergaan en nu moet ze naar een tandspecialist in Amsterdam. Die kan dan onderzoeken of het mogelijk is om de kies te redden. Al met al heeft mama voldoende kwalen om zich beroerd te voelen. Gelukkig zorgt papa erg goed voor mama. Hij is heel erg lief voor haar en daardoor ook voor mij!!
9 weken: Bloed???
Gisteren is mama naar oma in Bussum gebracht. Mama blijft daar de hele week. Opa is vanmorgen naar Duitsland vertrokken voor zijn werk, dus mama en oma hebben lekker een weekje met zijn tweetjes. Mama is erg moe, dus het komt goed uit dat oma haar eens in de watten legt. Vanmorgen was mama zich alleen kapot geschrokken, want er zat een bloedvlek in bed. Niet een heel klein beetje, maar best wat!! Mama was erg bang om mij kwijt te raken, maar probeerde positief te blijven. Toen mama het aan oma vertelde schrok oma ook wel een beetje. Tenslotte zijn ze beiden al erg aan me gehecht. Gelukkig bleef het bij die ene bloedvlek en ging het over in wat bruinige afscheiding. Net als mama al eerder in de zwangerschap had gehad. Nu het knalrode bloed er niet meer was, werd mama weer wat geruster. Toch houdt ze er rekening mee dat er iets mis kan zijn met mijn ontwikkeling. 's Avonds belde papa op en hij vond het helemaal niet leuk om te horen van het bloed. Papa en mama zijn pas gerust als ze me op de echo zien en mijn hartje kunnen horen.
10 weken wordt 9 weken + 4 dagen
Vandaag gaan papa en mama voor het eerst naar de verloskundige. Ze moeten daar even wachten voor ze een hele waslijst vragen krijgen van de assistente, Conny. Gelukkig is er weinig op aan te merken. Behalve dat mama altijd zo moe is, is er niks bijzonders. Dan gaan ze naar de kamer van de verloskundige, Annette. In de hoek van de kamer ligt een grote hond (Lotje) op een kleedje. De verloskundige is erg aardig en ze heeft een stagiaire. Of we het niet erg vinden dat zij meekijkt enzo... Nou, dat vindt geen van ons erg. Na wat geklets wordt het tijd voor de echo. Het is erg spannend en het duurt even voor de holte van de baarmoeder in beeld komt. Even is het zoeken naar 'iets' in de baarmoeder. Ik besloot ze even te helpen en trappelde met mijn beentjes en zwaaide met mijn armpjes. Eindelijk vonden ze mij!! Papa en mama zullen dat moment niet zo snel meer vergeten... Dat ze mij daar in mama's buik zagen... Ze zagen mijn hartje heel hard kloppen in mijn lijfje, want ik was ook best een beetje onder de indruk van deze kennismaking. Mijn hart sloeg wel zo'n 180 keer per minuut. Er werden een paar fotootjes afgedrukt, zodat ze mij aan anderen konden laten zien. Want al ben ik nog maar 27 mm groot, heel veel mensen zullen blij zijn met mijn bestaan. Op papa's werk waren ze allemaal enthousiast en ondertussen belde mama iedereen op die al wisten dat ik eraan kom. Er werd een sein 'veilig' gegeven en ze hoeven niet meer geheim te houden dat papa en mama, papa en mama worden. Verder werden nog wat andere mensen opgebeld en iedereen was even enthousiast. Papa en mama konden 's avonds niet zo goed in slaap komen... Zou het komen van de opwinding?
13 weken + 4 dagen: 2e keer naar de verloskundige
Vandaag is mama voor de tweede keer naar de verloskundige geweest. Deze keer was er een invalverloskundige. Mama weet haar naam niet meer. Het was de eerste keer dat papa niet meeging. Dat zal wel vaker voorkomen, want papa kan niet altijd zomaar later beginnen op zijn werk. Als het mogelijk is gaat hij mee, want dan kent hij de drie verloskundigen van de praktijk. Dat is wel handig, want als het goed is moet hij toch zijn emotionele moment van vader worden ook met haar delen. Oké, bij de verloskundige. Mama is 2 kilo aangekomen sinds de eerste afspraak hier. Conny (de assistente) zei dat dat prima was. Mama mag een pond per week aankomen. Mama hoopt dat dat niet iedere keer gebeurt. Nu moet ik er wel bij vertellen dat mama (voor ze de eerste keer naar de verloskundige ging) al een kilo was afgevallen. Dat kwam omdat ze niet genoeg kon drinken zonder dat nare gevoel in haar buik te krijgen. Mama houdt het erop dat ze eigenlijk maar een kilo is aangekomen. Ach... wat maakt dat ook allemaal uit? Als ik maar gezond op de wereld kom, daarna mag mama zelf weten wat ze eet en drinkt enzo... Verder ging de verloskundige aan mama haar buik voelen of ze kon voelen waar haar baarmoeder zit. Ik werd een beetje door elkaar geschud, maar ik kon er best tegen. Tenslotte ben ik ook al bijna 8 cm lang... Toen de verloskundige mijn harttonen probeerde te vinden kreeg mama bijna tranen in haar ogen. Ze vond het zo'n mooi moment om weer helemaal tot het besef te komen dat ik inderdaad in haar buik leef en groei. Sinds de echo van vorige keer (alweer een maand geleden) heeft ze natuurlijk nog geen geluiden of bewegingen meer van mij vernomen. Dan wordt het onwerkelijk dat ik in haar buik groei zegt mama dan. Nou bedankt!! In ieder geval was mijn hartslag oké. Het ging heel snel, als een locomotiefje... Volgende keer wil papa ook mee, want hij wil dat ook horen.
16 weken + 3 dagen: Overgeven
Vandaag heeft mama voor het eerst overgegeven in haar zwangerschap. Het gebeurde toen ze opstond uit haar bed. Ze dronk zoals altijd een glas water bij het pilletje met extra vitamientjes. Toen ging ze naar de keuken om een boterham te smeren en toen werd ze ineens niet lekker. Voor ze het wist spuugde ze het water met het half opgeloste pilletje weer uit. Kwam dit nou door de zwangerschap of had het ergens anders mee te maken? Het rare gevoel, misselijkheid waarschijnlijk, wat mama voelde vlak voor ze moest spugen had ze al wel af en toe eerder gehad. Vooral 's ochtends. Mama dacht dat dat kwam omdat ze dan gewoon trek had in eten. Dat ik aan de navelstreng zat te trekken: "Ontbijt!!" Het zal er ongetwijfeld mee te maken hebben, want als mama heeft gegeten gaat het een stuk beter. Over het algemeen. Vandaag heeft mama een zware dag. Ze is extreem vermoeid en kan helemaal niets doen. Zelfs lezen is te vermoeiend. Na een huilbui bij papa gaat het weer wat beter en kruipt ze de hele middag onder de wol. Al met al gaat het nog niet veel beter met mama haar welzijn. Ze is nog steeds altijd moe en heeft nog steeds voortdurende hoofdpijn. Haar nek en schouders blijven vaak wat pijnlijk en gespannen. Dat is dan ook de reden dat mama nog steeds niet heeft gewerkt vanaf dat ze 6 weken plus twee dagen zwanger is... Arme mama...
17 weken: Bewegingen voelen
Ik tol lekker rond in de baarmoeder. Ik maak salto's en koppeltje duikel steeds weer. Dat doe ik expres want af en toe ligt mama bewegingsloos op haar bed met haar handen op haar buik. Dan concentreert ze zich om een gevoel van mij op te vangen. Ik doe hartstikke mijn best, maar mama denkt dat ze mij nog niet kan voelen. Ze zegt dat het haar darmen zijn als ze wat voelt. Al mijn moeite voor niets... Ik probeer het over een paar weken nog eens.
17 weken + 5 dagen: 3e keer naar de verloskundige
Vandaag gingen papa en mama naar de verloskundige. Daar werd door Conny (assistente) geconstateerd dat mama keurig volgens de richtlijnen aankomt en dat haar bloeddruk nog steeds meer dan prima is. Ook werd er weer naar mijn hartslag gezocht door de verloskundige. Deze keer draaide Wendy het spreekuur. Ze zei dat ik een eigenwijsje ben, omdat ik me lekker steeds omdraaide als ze dacht mijn hartslag te vinden. Ook had ik me lekker diep in mama haar buik verstopt. Ik snap niet dat de verloskundige zo knap is dat ze mij kan voelen door al die laagjes heen. Als mama probeert haar baarmoeder te voelen voelt ze alleen wat zacht en dan weer iets harder... Wonderbaarlijk genoeg kon ze mama en papa precies vertellen waar de randen van mijn huisje zich bevinden. Dat had ze even extra uitgelegd omdat mama dan een beter idee heeft wanneer ze mij voelt of wanneer het zeker haar darmen zijn. Mama vertelde namelijk dat ze afgelopen zaterdag een sensatie in haar buik voelde en dacht dat dat geen darmen waren. Was ik dat of was het toch iets anders? Mama vindt dat allemaal best wel spannend. Wanneer zal ze zeker weten dat ik in haar buik beweeg?
19 weken + 5 dagen: Zeker beweging!!
Vandaag weet mama het zeker: Ik beweeg in haar buik!! Een rare sensatie vond mama het. Zachte tikjes tegen haar buik aan, alleen dan van binnenuit. Zeer wonderlijk noemt ze het. Papa is jaloers, want hij voelt nog niets. Wel legt hij direct zijn handen op mama haar buik als ze mij weer voelt. Mama beseft dat ze dit al veel eerder had gevoeld, maar het nog niet thuis kon brengen. Vanaf vandaag weet ze het: Ik ben het!!
20 weken + 1 dag: 20 weken echo
Vandaag zijn papa en mama naar het ziekenhuis gegaan om een echo te laten maken bij de gynaecoloog. Gelukkig niks engs, gewoon de 20-weken echo. In eerste instantie had papa mama ervan overtuigd dat ze maar beter niet konden weten wat voor geslacht ik ben. Op het laatste moment bedacht papa zich en mama vond dat reuze spannend. Eenmaal bij de gynaecoloog (Dr. Smit, een vrouwelijke) vertelde mama: "We vinden het niet erg om te weten wat het wordt." Dus deed de gynaecoloog extra haar best om tussen mijn beentjes te kijken. Haha!! Wat een lol. Ik deed mijn knieën echt niet van elkaar en steeds als ik in beeld was draaide ik fijn weg. Daarom hebben papa en mama nu niet zulke scherpe foto's van mij. Dat is wel jammer. Gelukkig kon de gynaecoloog wel mijn hart vinden en laten zien dat deze uit vier holtes bestaat. De anatomie van mijn hart is dus goed!! Ook mijn maag kon ze in beeld krijgen. Er zat vruchtwater in, dat betekent dat ik af en toe al wat slokjes neem. Een goed teken was ook mijn blaas. Een zwarte vlek op het beeldscherm. Dat betekent dat minimaal één nier van mij werkt, want er zit urine in. Verder gaan mijn oren waarschijnlijk op die van papa lijken, want eentje daarvan kwam heel mooi in beeld. Papa en mama vonden het jammer dat ze niet konden zien of ik een jongen of een meisje ben, maar ze zijn wel heel blij dat er niets raars was gevonden.
22 weken + 2 dagen: Papa voelt mij!!
In de twee weken vakantie die papa en mama hadden heeft mama mij heel veel gevoeld. Ze kan er niet meer omheen. De bewegingen zijn overduidelijk. Papa was er steeds heel snel bij met zijn handen op mama haar buik, maar die kende ik nog niet zo goed en daarom draaide ik mij ervan weg. Na twee weken weet ik dat papa's handen lieve handen zijn en mocht hij mijn bewegingen ook wel voelen. Wat was papa trots en blij dat hij mij kon voelen!! Nu voelt hij mij wel vaker, al is het nog maar heel zachtjes...
22 weken + 5 dagen: 4e keer naar de verloskundige
Vandaag zijn papa en mama weer naar de verloskundige geweest. Door de vakantie was mama meer aangekomen dan ze eigenlijk wilde, maar Conny vertelde dat mama zonder vakantie ook wel zou aankomen. Ook de bloeddruk is nog steeds ideaal. Niks om druk over te maken dus... Bij de verloskundige (Wendy) zelf was ook alles goed. Papa en mama hebben mijn hartslag weer gehoord. Echt een locomotiefje!! Mama haar baarmoeder komt nu precies tot aan haar navel. De verloskundige had me nog even vast tussen haar handen. Alleen kon ze niet vertellen waar mijn hoofd zat enzo. Daarvoor ben ik nog net te klein. Misschien over een maand wel. Mama houdt wat vocht vast. 's Avonds is het randje van haar sok om haar enkel te zien. Daardoor heeft ze ook wat dikkere vingers dan normaal. De verloskundige adviseerde haar haar trouwring maar af te doen. Anders moet 'ie misschien op een gegeven moment doorgeknipt worden... Nou mama heeft hem er thuis afgehaald met een beetje zeep, want omdat ze ook nog eens plakkerige zweethanden had ging het niet zo goed... Maar goed dat die ring nu af is. Mama vindt het niet echt leuk. Ze was nog aan het bedenken hoe ze de ring mee zou dragen. Om haar pink misschien of om een kettinkje? Uiteindelijk heeft ze hem toch maar veilig opgeborgen, want om haar pink zat ie toch wat te los en kettinkjes zijn bij mama niet altijd veilig... Na de bevalling hoopt mama hem weer gauw om te kunnen doen.
23 weken + 1 dag: Babykamer is leeg
Vandaag heeft papa de babykamer leeg gemaakt. De computer staat nu in de woonkamer en overal liggen stapeltjes van de administratie. Het logeerbed is weer op zijn oorspronkelijke plaats opgeruimd, onder het bed van papa en mama. Netjes in de hoes die oma Els hiervoor heeft gemaakt. Mama heeft al een hoop van de rommel uitgezocht die uit het kamertje kwam. Een boel is weggegooid, een gedeelte is al netjes in de kast gestopt en een deel moet nog aan mensen gegeven worden voor een tweede leven. De woonkamer is echter nog een lekker rommeltje. In ieder hoek ligt wel wat... Papa kan er niet zo goed tegen, maar hij geeft mama een week de tijd om het rustig uit te zoeken en een nieuwe plaats te geven. Het was nog een heel gedoe om de computer op internet aan te sluiten in de woonkamer. Het verplaatsen van de computer was geen probleem. Het kabeltje van Multikabel echter wel. Mama had een gaatje geboord voor de installatie. De meneer die de verbinding ging maken deed de draad er doorheen en zette er daarna een stekkertje op met een speciaal tangetje. Dat tangetje hebben papa en mama niet. Dus moesten ze of het hele stekkertje door de muur krijgen of aan zo'n tangetje zien te komen. Mama besloot het gat in de muur te vergroten. Dat leek goed te gaan, maar het stekkertje kwam vast te zitten achter de grote kledingkast van papa en mama. Daarachter zat namelijk het gaatje in de muur naar de woonkamer. De hele kast moest leeggehaald worden voordat ze dat stekkertje weer te pakken konden krijgen. Na zweten en beulen van papa was de kast met moeite verplaatst. Net genoeg om erachter te kruipen. Aan de ene kant van de muur ging mama aan het snoer trekken terwijl papa het stekkertje begeleide aan de andere kant van de muur. Het ging niet en het stekkertje kwam vast te zitten. Het gat moest groter geboord worden. Weer lukte het niet. Papa was het zat en duwde het snoertje met stekker en al, met geweld, door de muur heen. Het stekkertje was beschadigd... De computer werd verplaatst en aangesloten. Nu zou het erop aankomen; De computer werd opgestart en er werd getracht verbinding te krijgen met internet... Het ging niet!! Het stekkertje was kapot!! Papa had het gesloopt. Mama heeft toen met een veiligheidsspelt geprobeerd het stekkertje weer te repareren. Met succes!! Er was weer verbinding... Pfff... Wat een gedoe al dat geklus. Papa en mama zijn er moe van en ik ben blij dat ik niet heb hoeven helpen...
23 weken + 2 dagen: Verven
Vandaag is papa begonnen met schuren en verven van mijn kamertje. Het schuren was snel gedaan, want het houtwerk was lichtblauw en wordt ook weer lichtblauw. De muren verven is wat meer werk, want het onderste gedeelte is donkerblauw/paars en het moet een egale lichtgele kleur worden. Papa heeft er vandaag al één laag opzitten en zal morgen de tweede laag aanbrengen. Het bovenste gedeelte van de muur was al lichtgeel, dus één keer met een rollertje eroverheen is voldoende. Intussen was mama mijn kinderwagen in elkaar aan het zetten in de kelder. Dat is beter voor de duurzaamheid van de stof. Grote plastic zak eroverheen tegen de stof, want het duurt nog wel even voordat hij in gebruik wordt genomen. Ik zit nog wel even goed waar ik zit... Verder was mama wat aan het rommelen in de woonkamer. Tenslotte moest er nog orde geschapen worden in de chaos. Het is al redelijk opgeruimd nu. Er gaat veel papierzooi weg en de meubels zijn allemaal verschoven... Haha!! Papa zijn beeldscherm moet wijken voor die van mama... TV versus computer heb ik het dan over hè? Papa vindt het gelukkig niet erg. Zijn TV-opstelling is nu weer hetzelfde als toen hij mama leerde kennen. Mama is trots en tevreden met de nieuwe indeling van de woonkamer. Ook is ze trots op papa en zijn verfkunsten. Gelukkig maar...
25 weken + 1 dag: Update van alles
Even een update, want er is in de tussentijd alweer het één en ander gebeurd. Ik ben nu alweer 30 centimeter lang en weeg ongeveer 700 gram. Dat is niet zoveel. Daardoor kun je dwars door mijn huid heen kijken en mijn botten en aderen zien. Cool!! Papa is nog steeds druk met het voorbereiden van mijn kamertje. Er moet nog één laag geel gedaan worden voor papa het houtwerk kan gaan schilderen. Hij verft alleen in het weekend, want door de weeks is hij veel te druk met werken, hardlopen en tv kijken enzo. Mama voelt mij steeds vaker trappelen in haar bui en papa vindt het nog steeds niet leuk dat ik stil ga liggen als hij met zijn hand voelt. Het is al zo erg dat hij niet eens meer wil voelen als mama zegt dat ik beweeg. Dan zegt ´ie: "Ik voel toch niets..." Met een sip gezicht... Arme papa!! Hij heeft gewoon niet genoeg geduld. Mama kan soms niet zo goed slapen van mijn salto's en getrappel. Als ze op haar buik gaat liggen, haar favoriete slaaphouding, kom ik zo in de verdrukking dat ik hard begin te schoppen. Dat vindt mama weer niet leuk en dan gaat ze toch maar weer op haar zij liggen. Haha!! Ja, wie gaat er dan ook op zijn kind liggen? Mama heeft nu al geruime tijd dat ze af en toe een druppel melk verliest. Ja, uit haar borsten... Haha!! Dat is een goed teken. Dan zal het strakjes ook wel goed gaan stromen denk ik. Verder past mama alleen haar wielrennerbroekjes nog en haar stretchspijkerbroeken. Die lange broeken zijn veel te warm, dus mama heeft een nieuwe korte broek moeten kopen. Een zwangerschaps-korte broek om precies te zijn. Mama vindt hem heel wijs staan en doet hem graag aan. (Niet dat ze zoveel keuze heeft...) Mama moet ook een nieuwe lading bh's kopen, want die ze normaal aan heeft die zitten te strak. Dan krijgt ze van die striemen. Auw!! Jaja... Al ben ik er nog niet, ik kost nu al een hoop centjes en werk!!
25 weken + 3 dagen: Babykamer is geverfd
Papa heeft heel hard gewerkt gisteren en vandaag, want mijn kamertje is nu helemaal geverfd. Alleen bij de plintjes moet papa een paar dingetjes nog even aanstippen. De muren zijn zachtgeel en het houtwerk, inclusief deur, is babyblauw. Papa en mama weten nog niet wat ik word, maar een heleboel mensen denken van wel. Vanwege dat lichtblauw... Hihi!! Ik zeg lekker niks...
25 weken + 4 dagen: Mama is jarig!!
Vandaag is mama jarig. Ze is al een kwart eeuw. Mama vindt zichzelf al best oud, maar dat valt toch best mee voor een mama in spé? Alle opa's en oma's waren er en zelfs de oma van mama!! Er waren ook nog andere mensen, maar die ken ik nog niet zo goed... Opa uit Bussum had een heleboel dingen blauw geverfd en hij ging dat op mijn kamertje in elkaar zetten. Samen met een wit geval uit de kelder van papa en mama. Toen hij klaar was, zag ik pas wat het was: een commode!! Het leukste van deze commode is dat opa deze zelf heeft gemaakt voor zijn eerste zoon: ome Theo!! Daarna hebben mama en ome Ronald er ook nog op gelegen. Nu mag ik er dus met blote billen op!! De commode is heel erg mooi geworden en het leuke is dat 'ie precies tegen het wandje aanpast. Omdat het kamertje klein is moet mama nog wel even goed bedenken waar dan strakjes het bedje moet komen te staan, maar dat komt wel goed. Het bedje staat al kant en klaar in de kelder. Het hoeft alleen nog maar in elkaar geschroefd te worden. Wat wordt mijn kamertje mooi!!
25 weken + 6 dagen: Mama's hand
Als mama haar handen op haar buik legt kon ze mij al een tijdje voelen. Nu is het alleen nog leuker, want we hebben een spelletje bedacht: mama doet haar hand juist daar waar ik niet schopte en dan schop ik daar tegen haar hand. Als mama haar hand dan weer verplaatst ga ik daar weer heen. Leuk!! 26 weken: Niet lekker... Vandaag voelt mama zich niet zo lekker. Ze is hangerig en is erg moe... Het enige wat ze kan is op bed liggen en proberen te lezen. Met nadruk op proberen, want haar ogen vallen steeds dicht omdat ze branderig zijn. Zelfs ik kan haar niet opvrolijken door vrolijk te trappelen in haar buik...
26 weken + 1 dag: Buikloop!! Vannacht heeft mama (bijna) niet kunnen slapen van de buikkrampen. Eerst was ze bang dat er iets met mij aan de hand zou zijn. Ze was dan ook erg blij toen ze ontdekte dat ze "gewoon" last heeft van diarree. Ze moest ieder kwartier naar de wc. Dat verklaart dus ook waarom ze zich gisteren niet lekker voelde... De hele dag door had mama erge krampen en diarree. Ze durfde dan ook bijna niets te eten. Alleen wat droge beschuitjes en wat rijst heeft ze gegeten. Dat merkte ik ja: geen lekkere dingen in de navelstreng...
26 weken + 3 dagen: Uitslag!! Mama heeft nog steeds diarree en eet nog steeds alleen droge beschuitjes enzo... Ze probeert zoveel mogelijk water te drinken om maar niet uit te drogen. (Lijkt het zo is mijn vruchtwaterpeil wat gezakt?) Zodra ze een appeltje probeerde te eten ging haar buik binnen tien minuten erg draaien en wat een herrie maakt dat zeg!! Het leek wel of ik in een centrifuge zat!! Tot overmaat van ramp had mama gisteren wat rode jeukende vlekken, maar mama gaf er geen aandacht aan. Dat heeft ze wel vaker namelijk. Alleen vandaag is het wel heeeel erg. Ze heeft allemaal galbulten en overal ziet mama haar huid rood en bobbelig. Ze wordt gek van de jeuk en is naar de dokter geweest in de centrale huisartsenpost. Hij sloot uit dat het om iets ernstigs ging en kon mama helaas geen antihistamine geven, omdat ik daar misschien niet goed op reageer. Arme mama...
26 weken + 6 dagen: Gaat beter!!
Gelukkig!! Mama kan weer gewoon dingen eten. Wat een verzuchting om weer eens wat ander vocht toegediend te krijgen dan alleen maar water... Ook een stukje chocolade ging heel goed. Ja, mama eet weer normaal, maar alles met kleine beetjes tegelijk. De rode vlekken en bultjes zijn na eergisteren niet meer op komen dagen. Mama heeft nu alleen nog maar wat last van droge plekjes, maar die smeert ze gewoon in met wat lekkere vette crème. Ook heeft ze weer oog voor mij en geeft ze mij weer wat aandacht als ze in bed ligt. Dat is toch ook wel weer prettig, want ik zit hier maar heel alleen in de buik. Ik ben ook wel blij dat al dat gerommel praktisch over is, want ik kon bijna niet slapen van al die herrie... Alsof ik in een riool moest slapen!!
27 weken: 5e keer naar de verloskundige
Vandaag ging mama alweer voor de vijfde keer naar de verloskundige. De assistente ging mama in haar vinger prikken voor een Hb. Deze was 8,5 mmol/l en daarmee prima. Verder was haar bloeddruk ook weer hartstikke goed. Bij de verloskundige was het heel leuk, want ze kon precies aan mama vertellen hoe ik in de buik lag. Dat was voor het eerst. Ik lig met mijn ruggetje aan de rechterkant met mijn hoofd naar beneden. Mijn benen hangen een beetje naar links. Daarom voelt mama mij daar ook het meeste trappelen in haar buik. Mama vertelde dat ze dacht te weten waar de grenzen van haar baarmoeder zitten. De verloskundige constateerde dat dit inderdaad klopte. De baarmoeder zit nu al bijna tot aan het borstbeen van mama en aan de zijkanten zit het vrij breed. De onderkant en bovenkant van de baarmoeder zijn vrij smal, dus daar lig ik niet zo heel graag. Laat mij maar in het midden zweven. Dan kan ik veel beter bewegen. Mijn hartslag was ook weer goed te horen en klinkt alweer ietsje rustiger dan vorige keer. De verloskundige zou de zwangerschap op 28-30 weken schatten. Alles verloopt prima!!
27 weken + 1 dag: Opa en oma!!
Mama was dit hele weekend in Bussum bij opa en oma. Vandaag konden opa en oma hun lol niet op. Oma probeerde mijn hartslag te luisteren en dat beloonde ik met wat geklop op haar oor. Oma voelde mij tegen haar oor trappelen (of deed ik het met mijn handjes?) Opa was jaloers op oma en probeerde mij te voelen... Na een tijdje werd ik het zat en trappelde tegen opa zijn hand aan. Wat waren ze blij zeg!!
28 weken + 4 dagen: Suikercurve
Vandaag moest het er maar eens van komen. Mama ging nuchter de fiets op naar het ziekenhuis om een suikercurve te laten maken. Ze moest drie keer op één dag geprikt worden om uit te sluiten dat ze zwangerschapsdiabetes heeft. Als ze dat zou hebben en het wordt niet getest dan kan ik heel groot worden. Dan komt de bevalling misschien wel te vroeg op gang omdat ik zo groot voor mijn leeftijd ben. Dat is nadelig als mijn longen nog niet volledig ontwikkeld zijn enzo... Nuchter bloedprikken: 5.2 mmol/l, om tien uur na het ontbijt: 5.2 mmol/l en toen om drie uur nog een keer: 4.4 mmol/l. Gelukkig, mama heeft geen suikerziekte. Ik krijg dus nog gewoon zo af en toe een waterijsje of een stukje chocolade via mijn navelstreng toegediend. Hmmmm lekker!! Oohw... Ook leuk om te vertellen. Mama kreeg vandaag het kraampakket van de ziektekostenverzekering met de post. De buurvrouw gaf het pakket aan mama toen ze terug kwam met de fiets. Als ze al niet wist dat mama zwanger is, dan weet ze het nu. Er stond namelijk met heel grote letters "kraampakket" op de doos. Het was een geweldig groot pakket, maar het woog bijna niets. Mama was erg nieuwsgierig wat er in zat en heeft het dus meteen open gemaakt. Allemaal verbanden en matrasjes en dingen om bloed en vruchtwater mee op te vangen tijdens de thuisbevalling. Tjonge!! Wat een boel!! Het was allemaal verpakt in een grote gekleurde plastic kist, in de vorm van een huisje. Mama zegt dat ik daar later mijn speelgoed in mag bewaren. Cool!!
29 weken + 4 dagen: Zwangerschapsmensendieck
Mama is vandaag voor het eerst naar zwangerschapsmensendieck gegaan. Dat is een zwangerschapscursus. Ze doet deze samen met nog een andere mama in spé. Dat is hartstikke leuk, want dan kunnen ze samen over de zwangerschap kletsen. De andere mama is 23 weken zwanger en heeft nog niet het getrappel herkend als baby. "Zodra je het zeker weet" zegt mama "dan besef je dat je het al veel eerder hebt gevoeld". Dat mensendieck was hartstikke leuk zo 's ochtends vroeg. In de kleine ruimte waarin ik nu zit probeerde ik ook alle oefeningen mee te doen. Dat merkte mama duidelijk!! Vanaf nu tot twee weken voor de uitgerekende datum gaat mama nu elke dinsdagochtend naar zwangerschapsmensendieck. Mama hoopt dat het niet steeds gaat regenen, want ze moet op de fiets en de zwangerschapsregenpakken zijn nog niet uitgevonden... Mama mag een poncho van oma lenen. Dat houdt ook wel wat regen tegen. Eén nadeel: In Den Helder regent het altijd horizontaal in de herfst en dan komt mama niet meer vooruit op de fiets met een poncho... We kijken wel wat we tegen die tijd doen.
30 weken: 6e keer naar de verloskundige met oma
Vandaag kwam oma helemaal uit Bussum. Ze bleef een nachtje slapen, want morgen is papa jarig. Mama ging naar het station om oma op te halen. Konden ze meteen even winkelen. En hoe? Mama heeft zich voor het eerst niet meer ingehouden en heeft voor het eerst babykleertjes gekocht!! Ze had al een heleboel kleertjes gekregen van Raymond en Anita en ook van oom Theo en tante Anneke. Die laatsten zeiden dat ze toch klaar waren met kinderen krijgen. In ieder geval... Mama had laatst alle kleertjes uitgezocht en bekeken wat ze allemaal nog nodig zou hebben. Alleen van de allerkleinste maat had ze nog niet zoveel pakjes voor mij. Daarom heeft mama 5 nieuwe pakjes voor me gekocht. Ze zijn heel erg leuk en ik zie er naar uit dat ik het pakje met de slak aan mag. Die is knuffelzacht en de slak is zo liefff!! Verder heeft oma kraamcadeautjes gekocht die mama vast mag hebben voor mij. Want als ik pas geboren ben wil ik ook al op het aankleedkussen en de luieremmer heb ik hoop ik ook al gauw nodig. Die heeft mama dus alvast gekregen. Dat scheelt oma straks een hoop gesleep. 's Middags gingen we dus met zijn drietjes naar de verloskundige. Het ging allemaal hartstikke goed. Oma vroeg de verloskundige de oren van het hoofd. (Nou ja, misschien overdrijf ik een beetje...) De verloskundige zegt dat ik goed groei en is hartstikke tevreden over mij. De verloskundige schatte mij een paar weekjes ouder dan ik ben, maar dat betekend niet persé dat ik groot voor mijn leeftijd ben hoor. Mijn hartslag is nog steeds een locomotiefje dat voortraast. De gekke pijn die mama steeds in haar buik voelt is hoogstwaarschijnlijk gewoon bandenpijn. Heel vervelend, maar helemaal niet gevaarlijk. Kan ik dus rustig doorgaan met het ertegenaan trappen. Hèhè...
30 weken + 5 dagen: 2e keer naar zwangerschapsmensendieck
Vandaag ging Mensendieck over harde buiken, voorweeën en echte weeën. Heel toevallig eigenlijk, want mama had gisteren voor het eerst echte harde buiken. Dat was heel naar vond mama, maar ik vond het meer een lekkere massage... In ieder geval heeft mama vandaag geleerd hoe ze zich het beste kan ontspannen en jawel... mama heeft haar eerste pufoefeningen gekregen. Haha!! Die dames waren alledrie even giechelig, maar er werd ook serieus geoefend hoor.
31 weken: Tandarts
Mama ging vandaag naar de tandarts. Op zich niet bijzonder, want dat deed ze twee weken geleden ook al. Alleen toen was het alleen maar kijken in haar mond en nu werd er een gaatje geboord. Jeetje zeg, wat een herrie maakt dat. Ik heb goed duidelijk gemaakt dat ik het niet relaxed vond, want iedere keer als die boor aanging heb ik flink getrappeld in mama's buik. Het enige geruststellende was dat mama zo ontspannen was, anders had ik gedacht dat er iets heel erg gebeurde...
31 weken + 2 dagen: Geboortekaartjes!!
Papa en mama hebben vandaag geboortekaartjes uitgezocht voor mij. Ze waren het heel snel eens, want er stond een rij van, ik denk, wel 20 boeken vol met kaartjes. In het eerste boek zagen ze een kaartje op de laatste bladzijde en dat moest hem worden. Voor de zekerheid hebben ze nog een boek doorgebladerd, maar toen zijn ze met zoeken gestopt. Ze zouden, net als met hun trouwkaart, toch die eerste keus nemen. Dus waarom langer tijd verspillen? Was er nog tijd over om een luiertas te kopen (die veel duurder uitviel dan gepland) en een heleboel babyproducten. Vooral van Zwitsal, want wat ruikt er lekkerder dan een schone Zwitsal-baby? Mama was er moe van en had daarna best wel last van haar buik...
31 weken + 5 dagen: 3e keer naar zwangerschapsmensendieck
Vandaag had mama weer Mensendieck. Er zijn een heleboel oefeningen van vorige keer herhaald en mama heeft geleerd hoe ze het beste kan persen. Natuurlijk moet je zo min mogelijk je hoofd en je nek en schouders ontlasten, maar hoe doe je dat? 1 Inademen doormiddenrif naar beneden te drukken. 2 Schouders naar achteren en naar beneden drukken (rugspieren spannen). 3 Buikspieren van boven naar beneden aanspannen. Dan maak je optimaal gebruik van je spieren en heb je een krachtige druk naar beneden zonder dat je je nek en schouder overbelast of dat je druk op je hoofd krijgt. Mama moet het nog wel even oefenen voor ze het onder de knie heeft hoor.
31 weken + 6 dagen: 7e keer naar de verloskundige
Vandaag mocht mama weer naar de verloskundige. Het was er heel druk, want het was die ochtend een paar keer uitgelopen bij zwangeren. Mama zat tussen allemaal hele dikke buiken, want de drie dames die voor mama waren, waren allemaal al over de uitrekendatum heen... Oef!! Na lang wachten was mama aan de beurt. De allerlaatste van het spreekuur. Maar ondanks dat nemen ze toch gewoon de tijd voor je hoor. Er was een stagiaire en zij deed zeg maar de anamnese en ging ook voelen hoe ik in mama haar buik lig. Ze kon het niet goed voelen, want ik werk natuurlijk weer eens niet mee. Ik verstop me altijd voor die vreemde handen. Daarom moest de echte verloskundige er bij komen en zij moest ook flink zoeken naar mijn hoofdje. Ze kon niet met zekerheid zeggen of mijn koppie nou in het bekken lag of dat ik toch in stuit lag... Nou ja... Mijn billen voelen hoop ik wel anders dan mijn hoofd? In ieder geval werd er even een echo gemaakt om zekerheid te krijgen over mijn positie in mama haar buik. De verloskundige zag toen dat het mijn billen waren die boven in mama haar buik liggen. Dat betekent dat mijn koppie mooi in het bekken ligt. De verloskundige schat mij zo'n beetje 34 weken oud. Dat is dus weer 2 weken ouder dan ik al ben. Flink ben ik al hè? Mama dacht dat ik daarom wel op tijd zou komen, maar de verloskundige legde juist uit dat ik misschien juist wel later kom. Dat komt omdat ik het zo goed heb in mama haar buik. Waarom zou ik er eerder uitkomen? Ik moet er voorlopig nog niet aan denken. Mijn hartslag vinden was weer een heel karwei, want ik vind het erg leuk om voor het apparaatje weg te kruipen of mij weer eens fijn om te draaien. De stagiaire leerde daarom een trucje die je bij mijn leeftijd kan uithalen. Gewoon in het midden en dan naar links en recht richten. Kan ik niet wegdraaien, omdat mijn hartslag al zo hard te horen is dat die dan altijd wel in beeld komt... Het klonk natuurlijk weer heel mooi en mama was blij dat alles goed was met mij.
32 weken + 5 dagen: 4e keer naar zwangerschapsmensendieck
Vandaag heeft mama diverse houdingen geleerd om weeën op te vangen en te persen. Er zaten nog best wat dingen bij die mama moet onthouden. Lekkere houdingen om de weeën op te kunnen vangen en ach... Die houdingen om te persen... Eigenlijk zijn ze allemaal hetzelfde... Volgende week gaan de papa's mee!!
33 weken: Geboortekaartje kijken
Vandaag hebben papa en mama mijn geboortekaartje bekeken. Het is maar goed dat ze de tekst goed controleerden, want het stond er niet helemaal goed. Ook de opmaak was niet naar mama haar zin. Maarja... Mama is dan ook erg precies in dat soort dingen. Je weet wel "optisch wit" enzo... Ze zijn nog steeds erg te spreken over het kaartje wat ze hebben uitgekozen. Het is het beste kaartje wat er te vinden is. Ook hebben papa en mama de enveloppen meegekregen. Dan kunnen ze die vast schrijven. De postzegels had mama al gehaald dus straks zijn de enveloppen al helemaal klaar!!
33 weken + 5 dagen: 5e keer naar zwangerschapsmensendieck met papa
Het was papa-ochtend bij Mensendieck. De papa's waren allebei al enigszins voorbereid. Ze gaven beiden aan dat ze al ingelezen hadden. Vooral in het begin van de zwangerschap. Nu niet echt veel meer, maar nu kunnen ze wel allebei hun eigen kindje in mama's buik voelen. Dat is toch ook voorbereiden? Er werd stapje voor stapje uitgelegd hoe een bevalling kan gaan lopen. Waar het mee kan beginnen, verliezen van de slijmprop, weeën, vliezen die breken... Verder wat daarop volgt, de ontsluitingsweeën. Daarbij werd uitgelegd waar en hoe de papa's kunnen masseren om mama's pijn te verzachten en de weeën iets aangenamer te maken. Daarna werden er wat houdingen geoefend om te persen. Het nadeel daarvan is dat de papa dan altijd achter de mama zit. De papa kan dan dus niets zien van de uitdrijving. Kan natuurlijk ook een voordeel zijn als de papa het naar vindt om bloed, poep en plas te zien...
33 weken + 6 dagen: laatste werkdag
Vandaag was mama haar laatste werkdag voor het zwangerschapsverlof. Mama was er ook wel aan toe, want haar buik zit al behoorlijk in de weg. Ze heeft vaak last van harde buiken. Vooral als ze in touw is geweest. Bijvoorbeeld fietsen en werken, boodschappen doen (papa moet tegenwoordig het kratje indelen, wat hij met grootse moeite voor elkaar krijgt), verder ook als ze in huis druk is geweest met bijvoorbeeld de was en stofzuigen enzo... Nu komt ze in rustiger vaarwater en kan ze de klusjes wat rustiger aan doen en meer rust inbouwen, wanneer dat nodig is. Mama vindt het wel een raar idee dat ze nu niet meer hoeft te werken...
34 weken: 8e keer naar de verloskundige
Vandaag ging mama alweer voor de achtste keer naar de verloskundige. Ze moest lang wachten tot ze aan de beurt was, want er kwam wat spoed tussen. Een mevrouw met een veel te hoge bloeddruk. Die moest met spoed naar het ziekenhuis... Eng!! Onder het wachten werd ik een beetje druk. Mama haar buik bewoog op en neer en ik bewoog zo snel en hard dat mama bijna niet stil kon zitten... Haha!! Ik word met de dag sterker en groter. Toen we eindelijk aan de beurt waren werd ik weer even wat rustiger. Tot de mevrouwen (verloskundige en stagiaire) aan mama haar buik gingen voelen en mij alle kanten op duwden. Hihi... Wat kietelt dat zeg!! Ik lig weer eens met mijn koppie naar beneden. Nu niet meer in het bekken, maar vlak erboven. Mijn rug ligt nog steeds aan de linkerkant van mama haar buik. Dat betekent overigens niet dat ik al die tijd al zo heb gelegen. De verloskundige vertelde mama dat ik best al 30 salto's heb kunnen maken. Hoewel het ook best zo kan zijn dat ik wel netjes stil ben blijven liggen. Ze weten het niet... Hihi... Mijn benen hangen zo'n beetje naar de rechterkant van mama's buik. Toen ze de breedte van mama haar baarmoeder gingen voelen werd ik het zat en begon te protesteren. De mevrouwen en mama moesten erom lachen... Mijn hartslag was door al dat gewoel opgelopen tot 150-160 slagen per minuut. Ook was ik weer eens 2 weekjes ouder geschat dan ik daadwerkelijk ben. De verloskundige legde uit dat dat waarschijnlijk betekent dat ik zo rond de acht pond zal wegen bij mijn geboorte. Ook dat ik daardoor waarschijnlijk lekker wat langer in mama haar warme buik blijf. Alles was goed met mij en mama!! 34 weken + 4 dagen: Intake bij kraamzorg Vorige week had mama de kraamzorg gebeld om telefonisch alles te bespreken. Alleen toen was het heel erg druk. Daarom belde de mevrouw van de kraamzorg mama vandaag terug. Mama en ik krijgen acht dagen lang vier uur per dag een kraamverzorgende over de vloer om ons te verzorgen, te helpen bij de borstvoeding en eventueel nog wat dingetjes in huis te doen. Oma Els komt ook kramen, maar die blijft ook slapen. Oma is heel erg blij dat ze mag kramen en voelt zich vereerd. Mama hoopt dat dat allemaal goed gaat, want als oma de touwtjes in handen heeft... dan komt het allemaal goed!!
34 weken + 5 dagen: 6e keer naar zwangerschapsmensendieck
Vandaag heeft mama vooral geleerd over houdingen. Hoe je moet zitten, staan en rondlopen. Mama moet goed opletten dat ze haar voet goed neerzet en goed af laat wikkelen. Een trucje: Als je last hebt van een beetje (zwangerschaps)waggelen, dan helpt het om je tempo een beetje op te voeren. Wat kleinere stapjes, maar wat stevig doorlopen. Dan waggel je minder en houd je het langer vol. Way to go mam!!
35 weken: Hoe slaapt mama de laatste tijd?
Mama weet niet meer hoe ze in bed moet liggen. Op haar buik, zoals ze altijd al sliep, kan niet meer. Dat doet namelijk pijn. Gelukkig maar, want als mama op haar buik ligt heb ik ook helemaal geen ruimte. Op haar zij is ook een beetje zwaar voor haar buik. Dan legt mama er soms een kussentje tegenaan. Dat ligt dan wel aardig. Op haar rug liggen vindt mama niet lekker, maar ze moet nu wel af en toe. De hele nacht op je zij liggen is natuurlijk ook niets... Dan legt mama een kussentje onder haar knieholtes. Anders doet haar onderrug zeer. Omdraaien is een heel karwei geworden. Allereerst doet het draaien pijn bij mama haar bekken. Zo pijn dat ze soms "auw" zegt. Gelukkig wordt papa daar niet wakker van. Mama haar buik is zo zwaar geworden dat ze niet zomaar zwierig van de ene zij op de andere kan gaan liggen. Dat is echt sjouwen geworden. Verder begint mama een beetje te snurken. Niet heel erg hard, maar genoeg om papa wakker te maken. Dan geeft hij mama een por. Mama schrikt wel drie keer per nacht wakker van die duwtjes tegen haar aan. Papa en mama worden er allebei heel erg moe van. Als het zo blijft moet papa of mama maar op de logeerkamer gaan slapen. Het is natuurlijk ook niets om aan een bevalling te beginnen als je al met slaaptekort kampt. Mama maakte nog wel het grapje dat het een goede oefening is voor als ik er eenmaal ben... Papa kon er niet om lachen. Oh ja... Ik vind het af en toe erg leuk om juist in bed druk te gaan doen. Alles is dan zo stilletjes saai... Mama is er niet echt heel blij mee, maar ik moet toch wat als ik me verveel?
35 weken + 4 dagen: 9e keer naar de verloskundige
Vandaag ging mama weer met mij naar de verloskundige. Haar Hb (hemoglobine, om te kijken of er bloedarmoede is) werd gemeten en deze was 8.3 mmol/l. Dat is goed, want bij vrouwen moet het boven de 7.5 zitten. Voor een zwangere vrouw heeft mama een heel mooie Hb. Verder was ze een ons afgevallen. Dat komt ook, omdat mama een beetje extra ging opletten wat ze allemaal binnen kreeg, want vorige keer was ze ruim drie kilo aangekomen!! Oef!! Dat is niet alleen maar aan mijn groei te danken... Het heeft misschien ook wel te maken met het brandend maagzuur waar mama af en toe last van heeft. Daardoor eet ze kleinere beetjes per keer... In ieder geval was de bloeddruk weer goed. Tot zover bij Connie, de assistente. Mama zag eindelijk de verloskundige Claudia. Die had ze tot nu nog nooit ontmoet. Toch wel handig als je de verloskundige hebt gezien, voor als je moet bevallen. Ook Claudia is een hele aardige mevrouw. Er was ook een stagiaire. Ik weet haar naam niet meer... Die ging mij voelen enzo... Ze schatte dat ik nu al zo'n zes en een halve pond weeg. Bij mijn geboorte zou ik dan zo'n beetje uitkomen op zeven en een half pond. Netjes toch? Mijn koppie ligt al beneden in het bekken en mijn rug lag dit keer rechts in mama haar buik. Ik kan nog genoeg om mijn as draaien vertelde de verloskundige, want er is nog voldoende ruimte. Het is niet waarschijnlijk dat ik nog een koprol maak. Daar is niet veel ruimte meer voor. Als het toch gebeurt, vertelde Claudia, dan merkt mama het wel. Dat kan namelijk heel zeer doen, omdat er zo weinig ruimte is. Nou, ik lig wel prima zo hoor. Ik denk niet dat ik me nog ga omdraaien. Allemaal vergeefse moeite, want ik moet er toch echt aan de onderkant uit!!
35 weken + 5 dagen: 7e keer naar zwangerschapsmensendieck
Vandaag alweer de voorlaatste zwangerschapsmensendieck voor de bevalling. Vandaag gingen we vooral wat dingetjes herhalen. Bijvoorbeeld de bekkenbodemspieren. Ook nog een ontspanningsoefening. Alleen nu ging Kieke, de mensendiecktherapeute, mama in haar kuit knijpen om te zien hoe mama reageert op een pijninpuls bij volledige ontspanning. Mama merkte dat ze haar kaken ietsje op elkaar klemde, maar kon verder de ontspanning vasthouden. Nu maar hopen dat ze dat straks ook kan als de weeën begonnen zijn.
36 weken + 5 dagen: 8e keer naar zwangerschapsmensendieck
Vandaag was het alweer de allerlaatste zwangerschapsmensendieck voor de bevalling. Wat gaat dat snel zeg. We hebben vandaag lekker gekletst en wat dingetjes herhaald. Vooral de pershoudingen. Mama denkt dat ze mij daar wel mee naar buiten perst!! Mooi zo!!
37 weken: Niet naar verloskundige
Vandaag moest mama eigenlijk naar de verloskundige, maar ze is helemaal niet lekker. Maandag heeft ze op de tocht gezeten en dinsdag was ze daardoor al wat verkouden in haar keel. Woensdag voelde ze zich ziekig en moest ze veel hoesten. Afgelopen nacht heeft ze zo moeten hoesten dat ze op de logeerkamer is gaan liggen. Anders zou papa ook een gebroken nacht hebben. Vandaag is ze dus echt ziek. Ze heeft een hoofd vol snot en een rauwe keel. Haar amandel staat zo'n beetje op springen en ze heeft hoofdpijn. Een beetje rustig aan doen dus... Connie, de assistente van de verloskundige, heeft een nieuwe afspraak gemaakt voor volgende week. Wel leuk: vanaf vandaag mag mama thuis bevallen!!
37 wkn+3dgn: Weekend Bussum
Afgelopen weekend zijn we naar Bussum toe geweest. Omdat oma jarig is vandaag. Mama was nog niet helemaal opgeknapt, maar het ging best. Er waren een heleboel mensen vanmiddag en iedereen wilde weten hoe het met mij ging en wanneer ik er nou uitkwam... Ik heb lekker niks laten blijken. Mama is er achter gekomen dat een vreemd gevoel (wat ze al heel wat vaker had gevoeld) waarschijnlijk de hik is van mij!! Haha!! Daar kwam oma mee. Die zei dat toen ze aan mama haar buik voelde. Grappig toch? Ik ben ook veel te gulzig aan het drinken van het vruchtwater. Dat heb ik namelijk nog zat!!
37 wkn+4 dgn: 10e x VK
Vandaag ging mama weer naar de verloskundige met mij. Alles was helemaal goed met mij. Ik heb mijn koppie al een stukje in mama haar bekken genesteld en ben zo'n 7 pond. Er is nog steeds een heleboel vruchtwater om mij heen. Gelukkig maar, lekker warm en zacht!! De verloskundige heeft aan mama uitgelegd wanneer mama moet bellen dat ze gaat bevallen: 1- De vliezen breken en het vruchtwater niet helder is maar groen/bruin. Bij helder vruchtwater kan gewacht worden tot de ochtend (8 uur 30) 2- Gedurende anderhalf uur iedere 3-4 minuten weeën, die ongeveer 60 seconden aanhouden 3- Veel helderrood bloedverlies (meer dan een menstruatie) (bewaar het bloed zodat het beoordeelt kan worden) Ook werd er gezegd dat het goed is om een beetje vruchtwater op te vangen in een glaasje of om de natte onderbroek te bewaren. Dan kan de verloskundige de kleur beoordelen. Papa vindt dat vruchtwater opvangen en bloed bewaren maar niks... Haha!! Arme papa krijgt nog wat te verduren straksjes...
38 wkn+3 dgn: Ik moet er uit!!
Mama die snapte de hele zwangerschap lang niet waarom er mensen zijn die het zwanger zijn zat worden. Tot een week of twee drie geleden. Toen snapte ze het wel, maar had ze het gevoel zelf nog niet. Vanaf vandaag is mama het zwanger zijn wel zat. Ze slaapt niet meer lekker, is constant moe, heeft daardoor hoofdpijn. Verder houdt ze best wat vocht vast, dat geeft weer veel jeuk. Ze heeft haar enkel al kapotgekrabt en daar zit nu een wondje wat niet geneest. Dat doet zeer als mama schoenen aan heeft. Thuis doet ze al geeneens meer sokken aan, want ieder randje blijft in haar voet staan. Niet echt een lekker gevoel... Mama heeft af en toe al last van voorweeën. Een raar gevoel, wat moeilijk te omschrijven is... Tsja, gewoon beetje pijn of kramp. Het lijkt op menstruatiekramp, maar dan anders. "Zou dat het begin zijn?", denkt mama steeds. Vandaag had mama met recht een baaldag. Papa die hoopte maar dat de baby gauw zou komen, want hij vindt het maar niks als mama zich zo naar voelt. Mama vindt ook dat het nou maar klaar moet zijn met zwanger zijn. En ik zit nog zo lekker...
38 wkn+6 dgn: 11e x VK
Vandaag ging mama alweer voor de elfde keer naar de verloskundige. Ze is een beetje in de war, want ze zat aan iedereen in de wachtkamer te vertellen dat ze morgen al 38 weken zwanger is... Terwijl het dan alweer 39 weken is!! Haha!! Hoezo zwangerschapsdementie? Mama haar bloeddruk is gelukkig nog steeds goed. Ondanks al het vocht wat mama vasthoudt. Mijn hoofdje ligt in het bekken van mama en is heb nog steeds veel vruchtwater om mij heen. Wel heb ik een stuk minder ruimte om te bewegen, maar ik doe mijn best nog wel om mijn spiertjes te trainen. Toen de verloskundige weer met het apparaatje mijn hartslag probeerde te vinden kroop ik lekker toch weer weg... Dat heb ik de hele zwangerschap al gedaan en dat blijf ik doen. Dat is gewoon leuk!! De verloskundige zegt dat ik een dondersteen ben, maar dat wisten papa en mama al. Dat was geen nieuws!!
39 wkn+3 dgn: Rommelen
Mama haar buik begint wat te rommelen. Vooral als ze stil gaat liggen heeft ze een soort steken in haar buik. Haar buik wordt dan hard, maar het voelt toch anders dan harde buiken die ze had als ze druk zat te doen. Mama denkt steeds dat het best eens een subtiele oefening kan zijn van de echte weeën. Ze hoopt dat die gekke gevoelens in haar buik eens doorzetten en dat ik eruit kom.
39 wkn+4 dgn: Geen beweging!! Oei!!
Vanmiddag wilde mama even een tukje doen. Dat doet ze tegenwoordig altijd 's middags. Toen ze eenmaal in bed lag, besefte ze ineens dat ik nog niet had bewogen vandaag. Vervolgens ging ze met haar handen mij voelen om te kijken hoe ik precies lag en om een beweging te constateren. Ik lag zo lekker te slapen dat ik er in eerste instantie niets van merkte. Mama begon zich ineens zorgen te maken om mij en prikte in haar buik. Toen ik wakker werd heb ik haar dat meteen laten merken. Van slapen is het niet meer gekomen, want ik was klaarwakker en zeer bewegelijk. Mama was in ieder geval niet meer ongerust. Vanaf nu laat ze het wel uit haar hoofd om mij wakker te maken!!
39 wkn+5 dgn: Slijmprop
Mama is begonnen met het verliezen van de slijmprop. Het zijn nog maar kleine vage flubbertjes, maar ze heeft dit nog nooit eerder gehad. Mama is blij dat haar lichaam in ieder geval begonnen is met het op gang brengen van de bevalling. Al kan het natuurlijk ook nog wel twee weken duren... Hihi...
40 wkn: 12e x VK Vandaag ging mama alweer voor de twaalfde keer naar de verloskundige. Francijn, de stagiaire, was er ook weer. Mama haar bloeddruk was weer goed. Francijn ging aan mama haar buik voelen om te kijken of ik goed gegroeid ben. Ik lag net zo lekker rustig, maar ik werd er helemaal wakker van. Francijn schat mij nu op zo'n 7,5 a 8 pond. Annette, de verloskundige, ging ook nog even aan mij voelen en moest lachen om mijn houding. Ik lig namelijk met mijn hoofdje in het bekken, mijn rug een beetje rechts in mama haar buik, mijn billen recht omhoog tegen mama haar middenrif aan en... Nu komt het... Mijn benen gestrekt naar links!! Daarom voelt mama mij ook altijd aan de linkerkant van haar buik trappelen. Ik ben dan gewoon even mijn benen aan het strekken. Nou, en dat kan makkelijk hoor, want mama haar baarmoeder is lekker in de breedte gegroeid. Bovenin is maar een puntje ruimte voor mijn stuitje, maar in de breedte kan ik best nog wat bewegen. Annette schat mij op een ruime 7 tot 7,5 pond. Ze vond het moeilijk te bepalen, doordat ik in zo'n malle (?) houding lig. Mijn hartslag klinkt nog steeds als een treintje en was helemaal oké. Beide verloskundigen waren het ermee eens dat ik het nog steeds prima heb in mama haar buik. Mama vertelde wel van het slijm wat ze verliest en het gerommel wat ze af en toe voelt. Dit werd opgemerkt als positief, want het is altijd een goed teken als het lichaam van de mama startseintjes geeft voor de bevalling. Beter dan dat er helemaal niets zou gebeuren. Ze zaten een beetje te grappen over wanneer ik eruit kom en besloten met: "Tot in het weekend dan!!" Nou, daar moet ik nog wel even over nadenken hoor, want buiten mama haar buik is het koud en ben ik zo afhankelijk van alle mensen om mij heen. Verder moet ik dan drinken om in leven te blijven en dat vind ik best eng... Ik ben er nog niet over uit!!
Terug naar het overzicht met logjes |
