Donderdag 18 december 2004 17.00 uur Ik was een lekkere witte boterham met chocolade hagelslag aan het eten. Brak er een stukje van mijn kies af. De tweede kleine kies rechtsboven. Hoe is het mogelijk?! Ik heb direct de tandartsenpraktijk gebeld. De tandartspraktijk was al gesloten, dus ik kon geen afspraak meer maken. Gelukkig deed het geen pijn. Ik heb mijn boterham opgegeten en heb pas vrijdagochtend een afspraak kunnen maken bij de tandarts. Het was ontzettend druk en ik kon pas woensdag 24 december terecht. Om 8.10 uur. Dat was nog het enige plekje wat ze over hadden voor de kerst. Nou, doe dan maar, want ik wilde er toch wel graag voor de kerst vanaf. De hele dag voel ik met mijn tong aan mijn kies. Ik kan het niet helpen. Het gaat vanzelf. Mijn tong had zelfs spierpijn en het puntje werd gewoon rauw van het scherpe puntje aan mijn kies. Er kwam zelfs een kleine blaar op mijn tong... Dan leer je het hele dag voelen wel weer af... Nog maar nauwelijks was ik gewend aan dat scherpe hoekje of er brak wederom iets af met eten. Dit keer was het stukje kies vastgeklemd in een kleine holte tussen twee kiezen in. Steeds zat het zo erg klem dat het een nare druk op mijn rij kiezen gaf. Alsof ik weer een beugel in mijn mond had. Dan kon ik met mijn nagel het stukje kies weer op een ruimere plaats duwen. Soms was daar een pincet bij nodig, maar het stukje kies helemaal uit mijn mond verwijderen ging niet... Het zat echt als een klein balletje klem in een holte... Een naar gevoel met eten, maar gelukkig deed het geen pijn. Wel weer een reden om met mijn tong steeds erlangs te voelen hoe het balletje kies nu weer zat...
Woensdag 24 december 2004 8.10 uur Eenmaal bij de tandarts was ik toch wel wat zenuwachtig. Ik hou er gewoon niet van... (Wie wel?) Ze inspecteerde mijn kies en gaf een verdoving. Gelukkig heeft ze van dat lidocaïnegel die ze eerst op mijn tandvlees houdt. Dan doet de prik zelfs geen centje pijn. Mijn tandarts is hele erg lief. Ze vraagt steeds of het geen pijn doet en legt steeds (in haar gebrekkig Nederlands) uit wat ze aan het doen is. De tandartsassistente vertaalt dat dan weer in normaal Nederlands. De vulling werd uit de kies geboord en de tandarts kwam tot de ontdekking dat er een gat zat onder mijn vulling. Daardoor was de vulling ook zo zwak geworden waardoor er een stuk is afgebroken. (Mij is overigens nog niet duidelijk of er alleen vulling is afgebroken of ook een stuk kies.) De tandarts zat die rommel weg te krabben met een of ander instrumentje en ondertussen mompelde ze dat het dieper zat dan ze dacht. Op een gegeven moment was ze zelfs de wortelschacht aan het schoonmaken. Er werd uitgelegd dat er een wortelkanaalbehandeling nodig zou zijn... Jippie!! Dat kon niet direct gebeuren, omdat daar veel meer tijd voor nodig zou zijn. Ze zou nu het meeste troep weghalen en er een noodvulling overheen leggen, zodat ik met de feestdagen in ieder geval kon eten. Keer op keer vroeg ze of ik er geen pijn aan had gehad. Ze kon niet begrijpen dat iemand zoveel rommel bij de zenuw had zonder pijn te hebben. Nee, ik had nog geen centje pijn gehad en die zou ik niet krijgen ook. Bedacht ik me steeds.
Donderdag 8 januari 2004 22.00 uur Met kerst had ik niet veel pijn. Af en toe voelde ik wel wat, maar pijn? Nee, zo kon ik het niet noemen. Verder had ik ook nog nooit echte kiespijn gehad en ik had toch ook geen pijn voor die rommel eruit was gehaald? Ik verwachtte niet dat ik er last van zou kunnen krijgen. Nou, intussen weet ik dondersgoed wat kiespijn is. Meer dan me lief is. Ik heb slapeloze nachten gehad van de bonkende pijn. Ieder keer als ik iets kauwde wat toevallig mijn noodvulling raakt ging me door merg en been. Dan klopte mijn kaak minimaal een uur lang door. Voor de nacht nam ik dan maar Ibuprofen in om in ieder geval aan mijn slaap te komen. Overdag maar zoveel mogelijk afleiding zoeken en als het echt niet anders ging toch maar weer pillen slikken. Ik mocht bellen als ik pijn had, dan zou ik eerder geholpen kunnen worden. Dus ik uit pure noodzaak toch maar de telefoon gepakt. Nee hoor, de afspraak kon niet vervroegd worden... Echt raar!! Dan had ze bij voorbaat al niet moeten zeggen dat ik kon bellen bij pijn... Dikke vette pech!! Nu heb ik morgen mijn allereerste wortelkanaalbehandeling. Helaas is dit één van de weinige keren dat ik uitzie naar een tandartsbezoek. Ik hoop dat ik er beter uitkom dan mijn vorige tandartsbezoek. Vorige keer ging ik erheen zonder pijn en kwam met pijn terug...
Admin note: Intussen heb ik al drie keer een wortelkanaalbehandeling gehad, ben ik een antibioticakuur verder en ben ik zwanger en al naar ACTA in Amsterdam geweest. Ook hier heb ik een wortelkanaalbehandeling gehad. Ik bleef pijn houden en toen er uiteindelijk weer iets van mijn kies afbrak was ik het zat. Er moest maar definitief iets gebeuren. Nu heb ik een kroon. Eerst was ik er erg blij mee en verwachtte ik nog dat de pijn weg zou gaan. Inmiddels alweer ruim een jaar verder ben ik het gewend geraakt. Soms doet het wat zeer en soms niet... Rotkies!!
Terug naar het overzicht met logjes |
