In mijn jeugd heb ik vaak last gehad van een droom. Een droom die steeds weer tot in detail hetzelfde was. Soms kreeg ik de droom meermalen per nacht. Soms was ik te bang om te gaan slapen, omdat ik het dan misschien weer zou meemaken. Deze droom heeft een grote indruk achtergelaten in mijn leven. Waarom ik hem kreeg weet ik niet, waarom zo vaak? Weet ik ook niet. Een mysterie die mij soms nog steeds bezig houdt.
De Droom Papa, Mama, Theo (broer 2 jaar ouder dan ik), Ronald (broer 4 jaar jonger dan ik) en ik zijn thuis. In de Iepenlaan. Op het nieuws zijn de gevolgen te zien van een grote wolf die genadeloos iedereen verslindt die op zijn pad terechtkomt. Hij is ergens naar op weg. Da's duidelijk. Hij gaat in één rechte lijn naar MIJ. Hij moet mij hebben. Ik weet dat, mijn ouders weten dat. Het waarom wordt in de droom niet duidelijk, maar de wetenschap is er. Alles wat tussen hem en mij in staat, is in gevaar. Wat moeten we doen? Papa zegt: "Els (mama), jij blijft hier met Theo en Ronald. Sluit alle deuren en ramen en doe voor NIEMAND open. Ik ga met Mirjam mee." Als laatste bericht krijgen we mee dat de wolf in ons dorp is aangekomen. We vertrekken. Eerst naar een hoge flat vlakbij. Al hollend rennen we naar de lift en gaan naar boven. Op het dak zijn we veilig. Dan kunnen we de wolf aan zien komen. Ineens gaat de liftdeur weer open en daar is de wolf met al zijn mysterie en bloeddorstigheid. Hij was al in het gebouw voor we boven waren! Wat moeten we doen? Papa neemt mij mee en we rennen de trappen af. De wolf volgt ons op de voet. Een verdieping lager springen we in de lift en de deuren sluiten vlak voordat de wolf ons in de lift kon volgen. We gaan naar begane grond. Zodra de deuren ook maar een beetje open gaan zien we weer het bloeddorstige monster naar ons gluren. Papa sluit de deuren weer en we ontsnappen op een andere manier van het gebouw. We hebben het dier voorlopig afgeschud. Papa neemt mij mee naar een afgelegen boerderij. Het zal wel even duren voor de wolf ons hier zou vinden. Later kijk ik door het raam naar buiten en ik zie de wolf in de verte rennen. In de richting van de boerderij. Hij nadert snel en ik vraag Papa wat we moeten doen. Voor Papa kan antwoorden gluurt de wolf door het raam naar binnen, waar ik zojuist nog had gestaan. Ik sta midden in de kamer en de wolf bedenkt zich geen moment. Hij springt door het raam heen en in één sprong komt hij op me af. Het glas springt alle kanten op en ik zie zijn angstaanjagende, woeste kop op mij afkomen. Ik ben vreselijk bang. Vlak voor zijn scherpe tanden mij bereiken schrik ik zwetend van angst wakker. Ik zit rechtop in mijn bed en mijn hartslag is hoog. De angst zakt langzaam weg, maar verdwijnt niet helemaal. Het was zo reëel...
Terug naar het overzicht met logjes |
